REKLAMA
Autor: Paulina Górniak Opublikowano: 25 stycznia 2019

Glutamina w immunożywieniu cz.2

Artykuł pochodzi z serwisu
Po okresie początkowej euforii glutaminą, zaczęło pojawiać się więcej badań z już mniej jednoznacznymi wynikami, zwłaszcza jeśli chodzi o pacjentów w stanie krytycznym...
REKLAMA

Znaczący spadek umieralności czy ilości zakażeń, po wzięciu pod uwagę większej ilości badań jest coraz słabiej zaznaczony i jest w zasadzie jedynie trendem, a dość głośne w środowisku naukowym badanie REDOX, mimo złego skonstruowania oraz dyskusyjnych dawek i drogi podaży glutaminy, wykazywało wręcz większą śmiertelność pacjentów, którzy otrzymywali glutaminę.

Nawet nie biorąc tego badania pod uwagę w metaanalizach, nie można było zupełnie zignorować tych niepokojących wyników, i zaczęto wycofywać się z początkowych rekomendacji rutynowej podaży tego składnika.

W obecnych wytycznych ESPEN , z sierpnia 2018 roku,  odchodzi się od podaży pozajelitowej glutaminy pacjentom niestabilnym, skomplikowanym, szczególnie z niewydolnością nerek lub wątroby, gdyż tylko stabilni pacjenci mogą odnieść korzyści z jej podania.

REKLAMA

Pozostały jedynie zalecenia dotyczące enteralnej podaży glutaminy u pacjentów z rozległymi oparzeniami (>20% powierzchni ciała) w dawce 0.3-0.5 g/kg m.c. przez 10-15 dni oraz u krytycznie chorych pacjentów z urazami w dawce 0.2-0.3 g/kg m.c. przez 5 dni lub w przypadku utrudnionego gojenia przez 10-15 dni.

REKLAMA

Zalecenia kanadyjskie z 2015 roku rekomendują, by w ogóle nie podawać glutaminy dożylnie krytycznie chorym.

Zalecenia żywienia w chirurgii mówią, że parenteralna podaż glutaminy może być rozważona u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni drogą przewodu pokarmowego, jednak silna rekomendacja byłaby nieuzasadniona – bowiem ze względu na niejednoznaczne badania i brak wystarczających danych niejasne jest, do jakiego stopnia takie postępowanie będzie miało pozytywny efekt.

Glutamina w onkologii

Osobnym zagadnieniem jest zastosowanie glutaminy u chorych nowotworowych – od lat próbuje się ją podawać chorym podczas radio- i chemioterapii w celu ograniczenia stanów zapalnych błon śluzowych, toksyczności ze strony skóry, nudności, wymiotów, biegunek, cytopenii i neuropatii, i niektóre badania wskazywały na pozytywny wpływ jej stosowania. Obserwowano m.in. mniejsze odczyny zapalne przełyku, jamy ustnej i skóry u chorych napromienianych powyżej przepony, mniejsze nasilenie zapalenia błon śluzowych i niższą częstość infekcji u chorych poddawanych wysokodawkowej chemioterapii i przeszczepieniu komórek macierzystych czy też podwyższenie beztłuszczowej masy ciała i wyników u pacjentów z nowotworami szyi.

Z drugiej jednak strony m.in. w przypadku popromiennego zapalenia jelit wyniki badań klinicznych są sprzeczne, odnotowywano również zwiększoną częstość wznowy nowotworu w grupie chorych poddawanych wysokodawkowej chemioterapii i przeszczepowi macierzystych komórek krwiotwórczych otrzymujących glutaminę w żywieniu pozajelitowym.

Obecnie główną obawą związaną z jej suplementowaniem u chorych nowotworowych jest fakt, iż może być ona wykorzystywana również przez komórki nowotworowe, a w wyniku jej enzymatycznego rozkładu powstaje amoniak, neutralizujący naturalne kwasy, wskutek czego może dojść do zwiększenia oporności tych komórek na uszkodzenie w obecności kwasów i niskiego pH.

W zaleceniach ESPENu dotyczących żywienia chorych na nowotwory nie znajdziemy wobec tego żadnych rekomendacji dotyczących stosowania u nich glutaminy – brak jest wystarczających danych klinicznych by zalecić jej stosowanie u chorych w trakcie terapii cytotoksycznej, radioterapii czy też poddawanych przeszczepowi macierzystych komórek krwiotwórczych.

Być może w przyszłości, w miarę pojawiania się kolejnych badań, okaże się że glutamina wywiera korzystny wpływ w określonych typach nowotworów, a w innych jest przeciwwskazana. Obecnie, w świetle sprzecznych wyników badań, stoi przed nami duże wyzwanie.

 

Piśmiennictwo

  1. Sobotka L. i in.; Podstawy żywienia klinicznego; Krakowskie Wydawnictwo Scientifica Sp. z o.o.; 2013
  2. Peter Fürst; New Developments in Glutamine Delivery, The Journal of Nutrition, Volume 131, Issue 9, 1 September 2001, Pages 2562S–2568S, https://doi.org/10.1093/jn/131.9.2562S
  3. Charakterystyka produktu leczniczego Dipeptiven
  4. Wang Y, i in.; The Impact of Glutamine Dipeptide–Supplemented Parenteral Nutrition on Outcomes of Surgical Patients – A Meta‐Analysis of Randomized Clinical Trials; JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2010 Sep-Oct;34(5):521-9. doi: 10.1177/0148607110362587
  5. Leung HW, Chan AL.; Glutamine in Alleviation of Radiation-Induced Severe Oral Mucositis: A Meta-Analysis; Nutr Cancer. 2016 Jul;68(5):734-42. doi: 10.1080/01635581.2016.1159700. Epub 2016 Apr 4.
  6. Canadian Critical Care Nutrition Clinical Guidelines. 9.4 Composition of Parenteral Nutrition: Glutamine Supplementation; 2009. Critical Care Nutrition Web site. criticalcarenutrition.com/docs/cpg/9.4pnglu_FINAL.pdf
  7. Canadian Critical Care Nutrition Clinical Guidelines. 9.4 Composition of Parenteral Nutrition: Glutamine Supplementation; 2013. Critical Care Nutrition Web site: https://www.criticalcarenutrition.com/docs/cpgs2012/9.4a.pdf
  8. Canadian Critical Care Nutrition Clinical Guidelines. 9.4 Composition of Parenteral Nutrition: Glutamine Supplementation; 2015. Critical Care Nutrition Web site: https://criticalcarenutrition.com/docs/CPGs%202015/9.4a%202015.pdf
  9. Singer P, et al., ESPEN guideline on clinical nutrition in the intensive care unit, Clinical Nutrition (2018), https://doi.org/10.1016/j.clnu.2018.08.037
  10. Singer, Pierre, I in.. ESPEN guidelines on parenteral nutrition: intensive care; Clinical nutrition 28.4 (2009): 387-400.
  11. Weimann et al.; ESPEN guideline: Clinical nutrition in surgery; Clinical Nutrition 36 (2017) 623-650; http://dx.doi.org/10.1016/j.clnu.2017.02.013
  12. Arends et al.; ESPEN guidelines on nutrition in cancer patients; Clinical Nutrition (2016); http://dx.doi.org/10.1016/j.clnu.2016.07.015
  13. Cerchietti LC, Navigante AH, Lutteral MA i in.; Double-blinded, placebo-controlled trial on intravenous L-alanylo-Lglutamine in the incidence of oral mucositis following chemoradiotherapy in patients with head-and-neck cancer; Int J Radiat. Biol. Phys. 2006; 65; 1330-1337

 

Pierwsza część artykułu dotycząca glutaminy:

Glutamina w immunożywieniu cz.1

 

Pozostałe artykuły autora o tematyce immunożywienia:

Wprowadzenie do immunożywienia 

Rozliczenie żywienia pozajelitowego immunomodulującego

 

Cytuj ten artykuł jako:

Artykuł pochodzi z serwisu
REKLAMA
REKLAMA

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych