Kategoria: Receptura.pl

REKLAMA

Sporządzanie leków recepturowych jest nieodłączną częścią pełnienia zawodu farmaceuty. Posługując się naszą wiedzą oraz zgodnie z zasadami dobrej praktyki aptekarskiej jesteśmy zobowiązani prawidłowo wykonać przepisany lek oraz zadbać o odpowiednie jego oznakowanie.

Ręczna metoda wytwarzania czopków nie powinna być wykorzystywana do każdorazowego wykonywania tej postaci leku, jednak może zastąpić metody farmakopealne w konkretnych przypadkach. Jakie to przypadki?

Płyn Lugola to roztwór wodny jodu w jodku potasu, opracowany przez Jeana Lugola w roku 1829.

Witaminy biorą udział we wszystkich podstawowych procesach biochemicznych zachodzących w ciele człowieka. Odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie skóry i błon śluzowych. Zatem nie jest dziwne, że wchodzą w skład wielu leków recepturowych stosowanych na chorobowo zmienioną skórę lub w celach ochronnych i pielęgnacyjnych. Poniżej zebrano przykładowe zastosowania witamin w recepturze.

Niewielu pacjentów zdaje sobie sprawę, że gotowe leki apteczne mogą być zastąpione przez ich recepturowe zamienniki. Kiedy taka zmiana jest korzystna dla pacjenta?

Wykonywanie leków recepturowych od zawsze kojarzyło się ze żmudnym, czasochłonnym zajęciem. Postęp technologiczny przyczynił się do znacznego zautomatyzowania tej dziedziny. Obecnie dostępne urządzenia sprawiają, że jesteśmy w stanie wydajniej gospodarować czasem oraz przygotowywać leki bezpieczniejsze dla pacjenta.

Liczba wodna to przypisany każdemu podłożu wskaźnik, określający jego zdolność do wiązania wody. Jednostka ta wyrażona jest w gramach związanej w sposób trwały wody przez 100g podłoża.

Kwas winowy od stuleci kojarzony jest z winem, a jego właściwości wykorzystywały kobiety już w starożytnym Egipcie stosując kompresy z moczonego w winie chleba oraz zażywając kąpieli z jego dodatkiem. Proces otrzymywania kwasu winowego z pozostałości po produkcji wina (wodorowinianu potasu, zwanego kamiennym winem) został opisany już około 800 roku p.n.e. przez alchemika Jābira ibn Hayyāna.

Erytromycyna wykazuje działanie bakteriostatyczne poprzez odwracalne łącznie się w miejscu peptydylowym z podjednostką 50S rybosomu oraz zaburzenie reakcji transpeptydylacji i wydłużenia łańcucha polipeptydowego. W konsekwencji prowadzi to do zablokowania syntezy białek w komórce bakteryjnej.

Maści są jednymi z najczęściej pojawiających się leków recepturowych w codziennej pracy farmaceuty, choć w aptece dostępnych jest już wiele gotowych produktów leczniczych w podanej formie. Cechuje je stosunkowa łatwość w sporządzaniu, dzięki powszechnej dostępności Unguatora®, oraz szeroka możliwość doboru odpowiedniego rodzaju i ilości poszczególnych składników. Najczęściej stosowane miejscowo, zawierające jedną lub kilka substancji leczniczych rozpuszczonych, zemulgowanych lub zawieszonych w odpowiednio dobranym podłożu.