REKLAMA
Autor: Redakcja mgr farm Opublikowano: 5 września 2019

Leki na cukrzycę typu 2. mogą wywoływać chorobę skóry

Artykuł pochodzi z serwisu
REKLAMA

Gliptyny stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. zwiększają ryzyko występowania pemfigoidu pęcherzowego. Tak wynika z badań przeprowadzonych w Korei.

Inhibitory dipeptydylopeptydazy 4 (DPP4) są relatywnie nową grupą leków, która coraz chętniej jest stosowana w terapii cukrzycy typu 2. Do tej kategorii należą znane substancje, takie jak sitagliptyna, wildagliptyna, czy linagliptyna.

Te leki na cukrzycę odznaczają się dobrą skutecznością w walce z chorobą (czytaj również: Nowy związek między cukrzycą a chorobą Alzheimera). Mechanizm ich działania jest oparty o efekt inkretynowy. Zwiększają one poziom GLP-1 oraz GIP, a tym samym prowadzą do zmniejszenia sekrecji glukagonu i w konsekwencji obniżenia glikemii.

REKLAMA

W latach 2012–2018 przeprowadzono badanie w Korei na 1340 osobach (czytaj również: Niewydolność tarczycy i cukrzyca idą w parze). Zaobserwowano wówczas, że wzrosło występowanie pemfigoidu wśród chorych stosujących inhibitory DPP4. Było dużo wyższe niż u osób chorujących na cukrzycę, ale niestosujących gliptyn. Najbardziej narażeni na pemfigoid są mężczyźni, którzy stosują wildagliptynę. Nie wiadomo, jakie jest podłoże tego zjawiska i wymaga ono jeszcze wielu badań.

REKLAMA

Pemfigoid pęcherzowy (Pemphogoid Bullosus) to przewlekła choroba skóry. Cechuje się dużymi, dobrze napiętymi pęcherzami występującymi zarówno na podłożu rumieniowo-obrzękowym, jak i na skórze pozornie niezmienionej. Wykwity pęcherzowe mogą również występować na błonach śluzowych jamy ustnej.

Źródło: IK/termedia.pl

Artykuł pochodzi z serwisu
REKLAMA
REKLAMA

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych