REKLAMA
Autor: Redakcja mgr farm Opublikowano: 13 sierpnia 2019

Naukowcy z Łodzi pracują nad nanonośnikami leku

Artykuł pochodzi z serwisu
REKLAMA

Dendrymery, czyli nanonośniki leku mesalazyna, mają ułatwić jego transport do tkanek zmienionych zapalnie i zmniejszyć efekty uboczne terapii, na jakie narażeni są chorzy na nieswoiste zapalenie jelit.

Nieswoiste zapalenie jelit niesie ze sobą wiele dolegliwości, m.in. takie jak nawracające bóle brzucha, biegunki oraz poważne powikłania poza jelitami. Do tych ostatnich należą np. pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych oraz zakrzepica żył głębokich. Zwiększa się też ryzyko raka jelita grubego (czytaj również: Bakterie jelitowe potrafią metabolizować leki).

Poprawa aktywności leku

Stan zapalny w jelitach mogą powodować choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Obecnie podstawowym lekiem stosowanym w terapii jest mesalazyna. – Niestety mesalazyna szybko jest neutralizowana i usuwana z organizmu. Wydajny dokomórkowy transport leku jest konieczny dla jego aktywności terapeutycznej. Dodatkowo, lek powoduje liczne efekty uboczne: zmniejsza liczbę komórek szpiku kostnego oraz wyniszcza układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, trawienny i wydalniczy, co dodatkowo ogranicza skuteczność terapii – mówi Michał Gorzkiewicz, kierownik projektu, doktorant Uniwersytetu Łódzkiego.

REKLAMA

Aby zwiększyć stężenie jelitowe leku i poprawić wydajność terapii, opracowano kilka preparatów i nośników mesalazyny. Obecnie badane są innowacyjne mikro- i nanonośniki. Badacze postawili na dendrymery (czytaj również: Spersonalizowane leczenie nieswoistego zapalenia jelit).

REKLAMA

Dendrymery zaniosą mesalazynę

Jak tłumaczy Gorzkiewicz, dendrymery są obiecującymi kandydatami na nanonośniki mesalazyny (czytaj również: Nowe możliwości leczenia zespołu jelita nadwrażliwego). Naukowcy zbadają możliwości zastosowania jako nośnika dendrymeru poliamidoaminowego (PAMAM). Ma on zapewnić zwiększony transport dokomórkowy leku, zwiększając w ten sposób jego potencjał przeciwzapalny.

Dendrymery dobrze się rozpuszczają i pokonują bariery biologiczne, co umożliwia efektywny transport dokomórkowy. Połączenie leków z dendrymerem zwiększa ich rozpuszczalność, wydłuża czas półtrwania w organizmie i chroni przed degradacją. Te nanonośniki transportują leki bezpośrednio do miejsca ich działania. Dzięki nim można zmniejszyć dawkę przy zachowaniu skuteczności terapii i eliminacji niepożądanych skutków ubocznych.

Źródło: IK/naukawpolsce.pap.pl

Artykuł pochodzi z serwisu
REKLAMA
REKLAMA

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych