Wprowadzanie mocznika do podłoża maściowego. Są dwa sposoby... | farmacja.pl

Wprowadzanie mocznika do podłoża maściowego. Są dwa sposoby...

Obrazek użytkownika farmacja.pl
Autor: farmacja.pl / Opublikowano: 2018-05-17 09:24:09 /

W ostatnim czasie tematem gorąco dyskutowanym w środowisku farmaceutów jest sposób wprowadzania mocznika do podłoży maściowych podczas wykonywania leków recepturowych. Kontrole WIF i NFZ pokazują, że prawidłowo wykonanie tego typu leków może nastręczać problemów...

Podczas niedawnego spotkania farmaceutów w Łodzi zwrócono uwagę, że Narodowy Fundusz Zdrowia kwestionuje recepty na leki recepturowe z mocznikiem, do których wykonania nie użyto wody jako rozpuszczalnika. Tymczasem w opinii krajowego konsultanta do spraw receptury aptecznej, wykonanie maści z mocznikiem bez użycia wody nie zawsze jest błędem (czytaj więcej: NFZ kwestionuje leki recepturowe z mocznikiem, do których wykonania nie użyto wody).

Problem trudności wprowadzania mocznika do podłoża maściowego został podniesiony również przy okazji dyskusji na temat postępowania przed Okręgowym Sądem Aptekarskim Dolnośląskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej we Wrocławiu. Farmaceutka odpowiadała tam za nieprawidłowe wykonanie leku recepturowego przez techniczkę farmaceutyczną (o składzie: Urea 30,0; Ac. Salicylici 20,0; Ung. Hascobaza ad 100,0). W komentarzach pod publikacją na ten temat, wywiązała się niezwykle ciekawa dyskusja o sposobach wprowadzania mocznika do podłoży maściowych (czytaj więcej: Farmaceuta nie odpowiada za pomyłkę technika farmaceutycznego).

Jak zatem powinno się prawidłowo wykonywać tego typu leki? Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie wcale nie jest taka prosta.

- Wprowadzenie dużej ilości mocznika do podłoża maściowego nastręcza wielu problemów. W praktyce stosuje się więc dwa sposoby: dodanie bezpośrednie oraz przygotowanie roztworu wodnego mocznika, który następnie wprowadzamy do układu - czytamy na serwisie Receptura.pl.




Bezpośrednie dodanie mocznika stosuje się w następujących przypadkach:

jeśli zawartość mocznika w leku recepturowym jest bardzo duża np. 40%
jeśli w skład preparatu wchodzi wyłącznie podłoże hydrofobowe
jeśli podłożem jest krem o/w, gdzie wykorzystać można łatwość rozpuszczenia mocznika w wodzie, która stanowi zewnętrzną fazę układu emulsyjnego.

W każdej z tych metod mocznik musi być odpowiednio rozdrobniony. Bez użycia specjalistycznych urządzeń typu młynów kulowych można tego dokonać na dwa sposoby:

krystaliczny proszek rozciera się dokładnie w moździerzu porcelanowym, a następnie przesiewa przez odpowiednie sito. Wielkości cząstek w maściach zawiesinach nie mogą być większe od 90 µm.

mocznik rozpuszcza się w jak najmniejszej ilości wody (1:1), przelewa roztwór do szerokiego moździerza lub parownicy i pozostawia w ciemnym miejscu do całkowitego odparowania rozpuszczalnika. Proces może trwać od kilku do kilkunastu godzin. Następnie należy zeskrobać pozostały mocznik ze ścianek moździerza, który teraz daje się łatwo rozetrzeć na drobny proszek nadający się do bezpośredniego użycia.

Więcej na ten temat pisze serwis Receptura.pl

Udostępnij

PILNE
ZAMKNIJ
Oświadczenie

Dostęp do zawartości serwisu farmacja.pl jest możliwy
dla osób uprawnionych do wystawia recept
lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi.

Oświadczam, że jestem lekarzem, farmaceutą
lub osobą prowadzącą zaopatrzenie w produkty lecznicze.


Akceptuj