Żywienie pozajelitowe, nazywane także parenteralnym polega na dostarczeniu składników pokarmowych pacjentowi drogą dożylną. Ze względu na stan zdrowia i możliwości pacjenta istnieje możliwość leczenia żywieniowego podczas pobytu pacjenta w domu.
Żywienie pozajelitowe, nazywane również parenteralnym (PN, ang. Parenteral Nutrition), to jedna z metod leczenia żywieniowego, której początki sięgają lat 60. XX wieku. W tym czasie opracowane zostały podstawowe zasady sporządzania mieszanin do żywienia pozajelitowego.
